Το Πανεπιστήμιο του Παραλόγου
Ως λάτρεις της τέχνης, δεν μπορούμε παρά να μην εκλάβουμε τις υποκριτικές ικανότητες και το γνήσιο σουρεαλισμό του αυτοαποκαλούμενου θεσμού του αντιπρύτανη (για όσους δεν κατάλαβαν αναφερόμαστε στον κ. Σουλακέλλη) ως αξιόλογη έκφραση του καλλιτεχνικού του ταλέντου. Το αποκορύφωμα του δράματος εκφράστηκε στο μονόλογο «δεν ξέρω», ο οποίος πραγματικά μας καθήλωσε και καταλήξαμε να συνομιλούμε με το τηλέφωνό του σε ανοιχτή ακρόαση και να δεχόμαστε απαντήσεις από κάποιον διοικητικό υπάλληλο και όχι από τον αντιπρύτανη.
…Επαναλαμβάνουμε… Ο αντιπρύτανης ακαδημαϊκών υποθέσεων και φοιτητικής μέριμνας του Πανεπιστημίου Αιγαίου δηλώνει, αποποιούμενος τις ευθύνες, ότι δεν έχει ιδέα για τα μεριμνικά του καθήκοντα (δηλαδή για τον λόγο ύπαρξης του στο Πανεπιστήμιο).
Όχι… Για να καταλάβετε τι ζούμε!
Θα αφήσουμε στην άκρη την τραγελαφική κατάσταση (αν και έχει πολύ ψωμί ακόμα) και θα προσπαθήσουμε να ασκήσουμε κριτική στη θεατρική παράσταση που ξεδιπλώθηκε μπροστά στα μάτια μας.
Οι πρυτανικές αρχές ισχυρίζονται επίσημα ότι οι κλίνες μειώθηκαν κατά 14 μόνο (ο κ.Σουλακέλλης υποστηρίζει ότι οι κλίνες μειώθηκαν κατά 24...), θέτοντας ευθύνες στην τοπική κοινωνία, θεωρώντας την υπεύθυνη για την απουσία της από το διαγωνισμό στέγασης του πανεπιστημίου. Για μας είναι ξεκάθαρο ότι οι ευθύνες βαραίνουν τη πολιτική της διάλυσης των κοινωνικών παροχών, σε όλα τα επίπεδα, και κατ’ επέκταση το ίδιο το πανεπιστήμιο που δουλικά ακολουθεί αυτή την τακτική. Σίγουρα, αρνούμαστε να υποπέσουμε στην βολική λογική του κοινωνικού κανιβαλισμού, που μας θέλει να μετράμε την φτώχεια μας, για την αυτονόητη ανάγκη της στέγασης. Νομίζουμε πως είναι κοινά αποδεκτό ότι τα ζητήματα της στέγασης και της σίτισης, είναι από τους θεμέλιους λίθους που πρέπει να πληροί μια δομή που ευαγγελίζεται το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της.
Ενώ πριν από περίπου ένα μήνα, ο πρύτανης του πανεπιστημίου Αιγαίου κ.Τσάρτας διακήρυσσε με στόμφο την σημαντικότητα της δημόσιας και δωρεάν παιδείας στο στούντιο της κατειλημμένης ΕΡΤ, τώρα μπορούμε να υποθέσουμε ή ότι έχει αμνησία ή ότι πλέον δεν έχουμε δημόσια – δωρεάν παιδεία. Η κρατική εκπαίδευση του ελλαδικού χώρου που αγνοεί τον δημόσιο χαρακτήρα της και ευθυγραμμίζεται με τα συμφέροντα των ιδιωτών, θέτει συνεχώς φραγμούς στην πρόσβαση της γνώσης συντηρώντας και αναπαράγοντας τις υπάρχουσες ανισότητες της κοινωνίας μας.
Λοιπόν, για να τελειώνουμε, απευθυνόμενοι σε αυτούς που γνωρίζουν ή δεν γνωρίζουν τη δουλειά τους, δεν αναγνωρίζουμε καμία φοιτήτρια/κανένα φοιτητή, κανέναν άνθρωπο ως αναλώσιμο και δεν υιοθετούμε τη λογική του «έλα μωρέ, δεν έγινε και κάτι που 30 άνθρωποι δεν έχουν κάπου να μείνουν και θα φύγουν από το νησί». Προτιμούν, όπως προείπαμε, να ρίχνουν τις ευθύνες στην τοπική κοινωνία ενώ υπάρχουν εστίες – φαντάσματα εδώ και 10 χρόνια (πράγμα που πρακτικά και οικονομικά είναι επιζήμιο, αλλά τι να κάνουμε που έπρεπε να ριχθούν μερικά ευρουλάκια στην τοπική κοινωνία). Υπάρχουν τόσα αναξιοποίητα, δημόσια κτήρια στο κέντρο της Μυτιλήνης που θα μπορούσαν να στεγάσουν φοιτητές, φθηνότερα από το υπάρχον καθεστώς των εστιών. Επίσης, εφόσον το πανεπιστήμιο ισχυρίζεται ότι «δεν έχει προβεί σε καμία περικοπή του σχετικού προϋπολογισμού στέγασης», τότε γιατί αυτόν τον προϋπολογισμό δεν τον διαθέτει στους φοιτητές με το επίδομα στέγασης;
Οι φοιτητές των εστιών αναγνωρίζουμε το δικαίωμα του κάθε ανθρώπου στη δημόσια και δωρεάν παιδεία που όλο και παραπάνω παραγκωνίζεται. Δηλώνουμε ευθαρσώς ότι οι πρυτανικές αρχές είναι ανίκανες και γνωστοποιούμε ότι η θέση τους θα είχε αξιοποιηθεί παραγωγικότερα από κάποιον απλό φοιτητή (γιατί έγινε ξεκάθαρα αντιληπτό από την συνάντηση όχι μόνο ότι εμείς ξέρουμε περισσότερα αλλά κι ότι έχουμε και τη θέληση). Απέναντι, λοιπόν, σε αυτές τις λογικές του αποκλεισμού, υψώνουμε το ανάστημά μας και λέμε ότι εμείς θα παραμείνουμε εδώ!
- Άμεση στέγαση σε όσους έχουν ανάγκη και παραμένουν έξω από τις εστίες
- Επανατοποθέτηση (τουλάχιστον) των 30 κλινών ΤΩΡΑ!
Μηνιαίο επίδομα ενοικίου σε όσους δικαιούνται εστίες και δεν στεγάζονται
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΕΣΤΙΩΝ ΛΕΣΒΟΥ